Wyszukaj w katalogu

Polecane firmy
LUK STUDIO Pracownia Projektowa - Architektura

LUK STUDIO Pracownia Projektowa - Architektura

Poleć nas innym
Budowa pomp zanurzeniowych
(2018-09-19)

 

steel-shiny-progress-turning-teamwork_1112-1057.jpg

Pompy zanurzeniowe muszą być zbudowane w bardzo specyficzny sposób – warunki ich pracy są tak dalekie od idealnych, jak to tylko możliwe w przypadku urządzeń napędzanych silnikami elektrycznymi. Poza tym nawet sama część hydrauliczna nie jest eksploatowana w idealnym środowisku – pompuje mimo wszystko nie tylko wodę.

Wyraźny przedział

Silnik elektryczny w pompach zanurzeniowych musi być oddzielony od części hydraulicznej. Jest zamknięty w hermetycznym przedziale, który od części hydraulicznej jest oddzielony konstrukcyjnie i dodatkowo uszczelniony. W przypadku niektórych pomp jest tu obecne pojedyncze uszczelnienie, inne są uszczelniane dwukrotnie: wszystko w zależności od przewidywanych warunków pracy oraz sposobu wykonania uszczelnienia. Szczelny jest też sam układ przeniesienia napędu z silnika na elementy pompy.

Przedział silnika

Dominującą koncepcją jest umieszczenie w przedziale elektrycznym suchego silnika. Sam silnik zwykle ustawiony jest na żeliwnej podstawie pompy. W niektórych modelach stosuje się dodatkowo impregnowane uzwojenie. Co ważne, pompy zanurzeniowe, tak przydatne choćby w usuwaniu wody z podtopionych piwnic, wyposażone są w silniki do pracy ciągłej – jest to oczywiście podyktowane chęcią jak najszybszego zakończenia prac, do czego silnik mogący pracować maksymalnie kilka czy nawet kilkadziesiąt minut absolutnie się nie nadaje.
Większość silników pracuje na łożyskach kulkowych bardzo wysokiej klasy i to niezależnie od mocy pompy. Nawet potężne pompy zanurzeniowe pracujące na prądzie trójfazowym też korzystają z podobnych łożysk, mimo że w wielu innych zastosowaniach uznaje się już kulki za nieoptymalne rozwiązanie.

Przedział hydrauliczny

Sam przedział jest zwykle wyodrębniony w monobloku żeliwnym, którego drugą komorę zajmuje silnik pompy. Komora jest uszczelniona mechanicznie, może też mieć dodatkową komorę olejową. Wewnątrz znajduje się wirnik – tutaj koncepcji konstrukcyjnych jest kilka, stosuje się wirniki otwarte lub zamknięte.
W przedziale hydraulicznym umieszczony jest otwór wlotowy (może znajdować się w dowolnym miejscu w zależności od konstrukcji pompy) i wylot lub złącze węża odprowadzającego.

Siła prostoty
Wiele technologii i materiałów, które wykorzystuje każda pompa zanurzeniowa, można teoretycznie zastąpić bardziej nowoczesnymi. Jednak żeliwo, staliwo, łożyska kulkowe i suchy silnik to technologie nie tylko sprawdzone i przewidywalne, ale także tańsze niż nowoczesne pomysły, które wdraża się raczej w egzemplarzach testowych, a i to raczej nieśmiało. Klasyczna konstrukcja, mimo że ma swoje wady, jest obecnie najlepszym rozwiązaniem, które zapewnia akceptowalne koszty przy minimalnym ryzyku. Pompy są oczywiście wyposażone w odpowiednie zabezpieczenia i należy zawsze na bieżąco kontrolować ich stan, a wtedy to, co może wydawać się zbyt proste i anachroniczne, działa niezawodnie przez bardzo, bardzo długi czas.